cera tłusta

Charakterystyka cery tłustej – skóra na powierzchni jest nadmiernie błyszcząca, ma kolor szarożółty, zazwyczaj jest dość gruba. Widoczne są na niej ujścia gruczołów łojowych w postaci rozszerzonych porów skórnych z zaskórnikami. Jest słabo ukrwiona, a łój czyli wydzielina gruczołów łojowych wydzielany jest w nadmiernej ilości. Skóra tłusta dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne

  • wiatr
  • mróz
  • deszcz
  • zimno 
  • słońce 
  • na wodę i mydło

Na ogół na skórę tłustą bardzo słaby wpływ mają bodźce zewnętrzne, dużo większy zaś wewnętrzne

  • stres
  • zaburzenia hormonalne
  • napięcia nerwowe
  • zaburzenia układu trawiennego

Podłoże psychiczne 

Skóra jest największym narządem organizmu, zapewnia jego kontakt z otoczeniem, toteż wykorzystywana jest przez mózg do wyrażania naszego psychicznego stosunku do świata zewnętrznego.

Nagła i nie wynikająca z cech dziedzicznych produkcja grubej warstwy łoju sygnalizuje, że dana osoba chce się osłonić przed wymaganiami otoczenia warstwą ochronną. Mózg skłania za pośrednictwem wegetatywnego układu nerwowego gruczoły łojowe do wzmożonej produkcji,aby w ten sposób przynajmniej powierzchownie ochronić ciało. 

Cera ta charakteryzuje się dużą odpornością na czynniki chemiczne i środki higieniczne dzięki czemu dość dobrze znosi kontakt z wodą i mydłami. Stosunkowo późno rozpoczyna się proces jej starzenia.

  • Zaletą cery tłustej jest także to, że w wieku starszym, czy podeszłym, nie ulega patologicznemu wysuszeniu .
  • Wadą są dosyć częste powikłania trądzikowe i skłonność do tworzenia się zmian zastoinowych oraz nieestetyczny wygląd, ponieważ nadmiernie się błyszczy oraz często wydziela dość brzydki zapach.

Wygląd skóry poprawia się w miesiącach letnich, ze względu na upłynnienie łoju pod wpływem ciepła, dzięki czemu ma on łatwiejszą drogę wydostania się na zewnątrz, równomiernie pokrywa skórę i nie blokuje porów. Cera tłusta nie występuje w dzieciństwie. Jej objawy pojawiają się dopiero po okresie pokwitania ok. 12 roku życia, co jest związane ze wzmożoną stymulacją hormonalną gruczołów potowych i gruczołów łojowych.

W komórkach gruczołów łojowych zbierają się kropelki tłuszczu, jądra komórek ulegają degradacji i ostatecznie rozpadowi. Pozostaje produkt złożony z tłuszczu i resztek komórek tzw. łój. Zapobiega on procesowi wysuszania skóry i zarazem jej nadmiernemu nawodnieniu. Na zwiększone wydzielania gruczołów łojowych ma wpływ dysregulacja hormonalna, czyli wydzielanie się hormonów o działaniu androgennym i estrogennym.

Przy pielęgnacji tego typu cery należy zwracać szczególną uwagę na zmniejszenie grubości warstwy rogowej, regulację wydzielniczą gruczołów łojowych po przez prawidłową pielęgnację domową oraz prawidłową dietę jak również po przez poprawę ukrwienia skóry.

Należy szczególnie unikać środków pielęgnacyjnych działających agresywnie, które mogłyby naruszyć jej naturalną florę bakteryjną oraz przyczynić się do naruszenia kwaśnego odczynu skóry i nadmiernie ją otłuścić. Jeśli wystąpiłoby zachwianie płaszcza hydro-lipidowego skóry, wówczas mogłaby ona przeistoczyć się ze skóry tłustej w skórę odwodnioną lub trądzikową.

Zabiegi pielęgnacyjne cery tłustej w młody wieku ograniczają się do zabiegów oczyszczenia skóry i właściwej pielęgnacji domowej. Między 25-30 rokiem życia, w zależności od stanu skóry, można wprowadzić zabiegi które będą polegać na głębokim nawilżeniu i usprawnieniu mikro-krążenia, a więc na dotlenieniu.

ŻADNYCH DRAŻNIĄCYCH PREPARATÓW DO TWARZY!!!

WIELU KLIENTÓW MAJĄCYCH TŁUSTA SKÓRĘ WYDAJE SIĘ, ŻE SKÓRĘ NALEŻY OCZYSZCZAĆ SILNYMI PREPARATAMI NA BAZIE ALKOHOLU.

                                            TO BŁĄD!!!

SKÓRA ODCZYTUJE TO JAKO ATAK, NA KTÓRY ODPOWIADA WZMOŻONĄ PRODUKCJĄ ŁOJU. JEST TO WAŻNY SYGNAŁ OSTRZEGAWCZY, KTÓREGO NIE POWINNIŚMY LEKCEWAŻYĆ. NAGŁY NADMIAR ŁOJU WYDZIELANEGO PRZEZ SKÓRĘ SYGNALIZUJE WPŁYW NEGATYWNYCH CZYNNIKÓW NA NASZĄ PSYCHIKĘ. 

ZAPOBIEGANIE

  • UNIKAJMY TŁUSTEGO MAKIJAŻU
  • CO WIECZÓR GRUNTOWNIE ZMYWAMY MAKIJAŻ
  • DBAJMY O WYSTARCZAJĄCĄ ILOŚĆ BIOTYNY W POŻYWIENIU TA WAŻNA DLA SKÓRY WITAMINA ZNAJDUJE SIĘ W SOI, DROŻDŻACH PIWOWARSKICH, ORZECHACH WŁOSKICH, DROBIU, RYŻU, PRODUKTACH PEŁNOZIARNISTYCH.